System pokarmowy ludzki to złożony system organów, odpowiedzialny za trawienie i absorbowanie składników żywieniowych. Opanowanie jego organizacji potrzebuje nie tylko wiedzy naukowej, ale także praktycznego spojrzenia. Z tego aspektu rosnącą zainteresowanie zdobywają modele anatomiczne, które pozwalają w czytelny sposób poznać rozmieszczenie ciała człowieka. Wyjątkowe pozycję wśród narzędzi dydaktycznych mają modele anatomiczne układu pokarmowego, ponieważ właśnie ten aparat wchodzi do najbardziej złożonych i realizuje kluczową funkcję w działaniach biologicznych. Poznawanie anatomii tylko na bazie obrazów i przedstawień w podręcznikach jest niewystarczająca i skomplikowana. Uczniowie medycyny czy nauk o odżywianiu muszą nie tylko przyswoić nazwy organów, ale także poznać ich obopólne powiązania i położenie w obszarze żołądkowej. W tym znaczeniu modele anatomiczne są bezcenną pomocą, ponieważ dają możliwość zobaczyć geometryczne relacje, przeanalizować gabaryt i formę organów, a także zbadać organizację szczegółową, na podobieństwo powłoki ściany żołądka czy sieć wypustek jelitowych. Dzięki nim proces edukacji staje się znacznie interesujący i wydajny, a zdobyta informacja pozostaje zachowana na dłuższy czas. Na obszarze sprzedaży udostępnionych jest liczne typów narzędzi szkoleniowych. Spotykamy także modele anatomiczne przedstawiające odrębne narządy, takie jak stomach, hepar czy pancreas, jak i pełne kompozycje przedstawiające cały ciąg systemu pokarmowego od jamy oralnej aż po część końcową jelita. Wybrane z nich są symboliczne, natomiast bardzo dokładne, umożliwiające nawet dzielenie indywidualnych części i dokładne analizowanie ich strukturze. Takie opcje czynią, że modele anatomiczne można dopasować do poziomu kształcenia – inne będą odpowiednie dla ucznia instytucji licealnej, a kolejne dla adepta szykującego się do egzaminu z budowy ciała czy przyszłego medyka. Użycie modeli jest bardzo rozległe. Używa się je zwłaszcza na uczel-niach medycznych i specjalizacjach połączonych z naukami o życiu, ale także w placówkach liceach, zwłaszcza w klasach biologiczno-chemicznych. Dzięki nim uczniowie są w stanie dokładniej pojąć procesy zachodzące w człowieczym ustroju. Powinno się zaznaczyć również o praktycznym wykorzystaniu w naukach o odżywianiu czy w gabinetach lekarskich, gdzie modele anatomiczne służą jako narzędzie w rozmowie z chorym. Pokazanie organu na modelu jest znacznie wyraźniej czytelne niż opis ustny, co wzmacnia świadomość zdrowotną i upraszcza przedstawienie powodów rozmaitych dolegliwości. Używanie z podobnych narzędzi dydaktycznych ma mnóstwo plusów.
Po pierwsze, zapewnia efektywniejsze zapamiętywanie wiedzy poprzez wizualizacji i wielokrotności. Kolejno, w przeciwieństwie do preparatów organicznych, modele anatomiczne są solidne, bezpieczne i zdrowe, a równocześnie gotowe w każdej chwili wtedy, gdy są niezbędne. Następna zaleta, można je wykorzystywać powtarzalnie, co powoduje, iż stają się nakładem na przyszłość. Wreszcie, są uniwersalne – posiadają przeznaczenie zarówno w nauce bazowej, jak i na zaawansowanych poziomach edukacji. Powinno się zauważyć, że ewolucja innowacji jeszcze bardziej poszerzył możliwości w tej sferze. Regularnie napotykamy modele anatomiczne drukowane w systemie 3D, które wiernie odtwarzają organizację części ciała i pozwalają nawet na odtworzenie operacji operacyjnych. Jednocześnie rozwija się używanie wirtualnej i poszerzonej VR w kształceniu medycznej, jednak pomimo tego tradycyjne modele odgrywają najważniejszą funkcję. Są bowiem nieskomplikowane w obsłudze, nie zakładają specjalistycznego urządzenia, a zarazem funkcjonują jako wyjątkowo efektywne instrument szkoleniowe. Podsumowując, aparat trawienny to kluczowy spośród najważniejszych systemów ustroju, a jego poznanie ma istotne wagę zarówno dla doktorów, jak i dla specjalistów powiązanych z dietetyką, biologią czy nauczaniem medyczną. Aby edukacja była wydajna, nie starczy opis, niezbędne jest realne zastosowanie, które gwarantują właśnie modele anatomiczne układu pokarmowego. Dzięki nim znajomość jest znacznie czytelna, bardziej zrozumiała do utrwalenia i przydatna w przyszłej pracy specjalistycznej. Takie narzędzia to wkład w standard edukacji, pełniejsze wyszkolenie przyszłych specjalistów oraz skuteczniejsze techniki transferu informacji zarówno studentom, jak i chorym.
